تبليغاتX
منتظر
                                 بسم رب الشهدا

                                     ما می ریم کرب و بلا

باز هم محرم شد و دلها شکست     از غم زینب دل زهرا شکست

باز محرم شد و لب تشنه شد        از عطش خاک کمرها شکست

آب در این تشنگی از خود گذشت    دجله به خون شد دل صحرا شکست

قاسم و لیلا همه در خون شدند       این چه غمی بود که دنیا شکست

 

فرا رسیدن ماه محرم حسینی را محضر با سعادت امام زمان و عاشقان آن حضرت تسلیت عرض میکنم

 

السلام ای سو یرینه لخته لخته قان ایچن   السلام ای سو کنارینده لب عطشان جانورن

 

عالم همه قطره اند و درياست حسين
                                      خوبان همه بنده اند و مولاست حسين

 

                            دل را اگر از حسين بگيرم چه کنم
                             بي عشق حسين اگر بميرم چه کنم

                             فردا که کسي را به کسي کاري نيست 
                              دامان حسين اگر نگيرم چه کنم

 

ديباچه ي عشق و عاشقي باز شود

                                    دل ها همه آماده ي پرواز شود

با بوي محرم الحرام تو حسين

                                      ايام عزا و غصه آغاز شود

---السلام عليک يا اباعبدالله


 

باز محرم رسيد، ماه عزاي حسين
                               سينه ي ما مي شود، کرب و بلاي حسين
کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه 
                               تا که بگيرم صفا، من ز صفاي حسين

 

                           اشکم ز هجر روي تو خوناب شد حسين
                      مويم ز غصه رشته ي مهتاب شد
حسين
                      هر جا کنار آب نشســـــــتم ز داغ تو
                      از بس که سوختم جگرم آب شد
حسين
                     جانسوز تر ز داغ تو ديگر کسي نديد
                      خورشيد هم ز داغ تو در تاب شد حسين


 

امام حسين-ع:
ادب آن است که وقتي از منزلت خارج شدي،
هرکس را که ديدي او را از خود بهتر بداني.
.
.
سلام بر حسين-ع و بر کلامي
که از لبهاي خشکيده اش جاري شد


 

امام سجاد-ع:
هر مؤمني که بگريد بر قتل حسين(ع) به نحوي که اشک بر چهره اش جاري شود،
خداوند او را جاودانه در خانه اي از خانه هاي بهشت جا مي دهد.


 

امام حسين-ع:
عقل به کمال نمي رسد مگر با پيروي از حق.

 

نماز ظهر عاشورا چه زيباست

                          بميرم من، ولي مولا چه تنهاست

بيا اي دل که ما هم سجده آريم

                         به مولاي غريب ياري رسانيم

بيا تا با نماز اول وقت

                         بپيونديم به صفهاي جماعت

 


                       دامن علقمه و باغ گل ياس يکي است
                        قمر هاشميان بين همه ناس يکي است
                         سير کردم عدد ابجد و ديدم به حساب
                        نام زيباي اباصالح و عباس يکي است

 

عباس يعني ذکر طوفاني مهدي

                         عباس آواي غزل خواني مهدي

درک محرم کرده اي داني چه گويم

                      عباس يعني اوج مهماني مهدي

"يا کاشف الکرب الحسين" به‏به چه ذکري

                         آرامش وقت پريشاني مهدي

 

 

گویند که خلایق به دیوانه قلم نیست            من گشتم و دیوانه توکلت الا الله

سودا زده ی طره ی جانانه ام امشب           زنجیر بیارید که دیوانه ام امشب 

 

اي تجلاي نور در سينا
يد بيضاي توست با موسي
حق نوشته ست با خطي از نور
روي درگاه جنّت الاعلي
در بهشتم بهار عباس است
صاحب الاختيار عباس است

 

هردم به گوشم‎‎ می رسد آواى ‎زنگ قافله ... اين قافله تا كربلا ديگر ندارد فاصله
يك زن ميان محملی اندر غم و تاب و تب است ... اين زن صدايش آشناست، اى واى من، اين "زينب" است

 

میخانه دگر جای من بی سر و پا نیست

روزی من خسته چرا کرب و بلا نیست

 

 عشق را زینب تبانی کرده است

رنگ را ارغوانی کرده است

هست کیش رهبرییت کیش او

صبر زانو می زند در پیش او

 

 در کلاس عاشقی عباس غوغا می کند 

                              در دل هر عاشقی عباس مآوا می کند

هر کسی خواهد رود در مکتب عشق حسین

                                 ثبت نامش را فقط عباس امضا می کند

 

کربلا دارالنعیم زینب است

 کعبه خود تحت حریم زینب است

عمر زینب فخر مولا بود و بس

 او به زهرا المثنی بود و بس

 

                               این شاه کم سپاه که با خیل اشک وآه

                            گاه زین جهان زده بیرون  حسین توست

 

آن که می جوید حریم کربلا را زینب است 

                                    آن که می بوید نسیم نینوا را زینب است

 

بخوان تا بگیرد دلم شعله شعله                                 بخوان تا ببارم  شراره  شراره

 

ما بدین در نه در پی حشمت وجاه آمده ایم    از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم

 

                                            در کمند عشق زینب منزلم

                                           نام او ذکر تپشهای دلم

                                              در حریم قرب او پر می زنم

                                           یا حسین می گویم و پر می زنم

 

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی

                                  با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

گفتمش تصویری از لیلا و مجنون را بکش

                                   عکس حیدر در کنار حضرت زهرا کشید

گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصویر کن

                                   در بیابان تصویری از سقا کشید 

گفتمش سختی و درد و آه گشته حاصلم

                                 گریه کرد و آهی کشید و زینب کبری کشید

 

روی سنگ مزارم بنویسید من حسین ابن علی را دوست دارم

 

گويند كه در روز قيامت علمدار شفاعت زهراست
علم فاطمه دست قلم عباس است

 

در کلاس عاشقی عباس غوغا می کند
در دل هر عاشقی عباس ماوا می کند
هر کس خواهد رود در مکتب عشق حسین
ثبت نامش را فقط عباس امضا می کند

تپشهای دلم ذکر حسین است
شب و روز و دلم فکر حسین است
چو مهرش در دل من منجلی شد
دلم وقف حسین بن علی شد

    بردن اسم قشنگت به همه دنیا می ارزه

                                        وقتی که میگم حسین جون به خدا دلم می لرزه

مثل کربلاس دل من وادی بلاس دلم من

                                       یا حسین قسم به اسمت به تو مبتلاس دل من

 

هماره بر لبم بود ذکر شما
همیشه در دلم بود فکر شما
تو می دانی دلم پر از شور و نواست
همیشه جای من میان
کربلاست

 

                                      عباس ! عباس !
                           

                          همه حیثیت عالم وآدم با توست
                        در فرات نفسم گام بزن دم با توست
                       من از این جذر ومد سینه زنانت خواندم
                       ماه من شورش شبهای محرم با توست

 

ما در ره عشق نقض پیمان نکنیم

گر جان طلبد دریغ از جان نکنیم

دنیا اگر از یزید لبریز شود

ما پشت به سالار شهیدان نکنیم

 

نظر یادتون نره یا علی

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم بهمن 1387ساعت 22:35  توسط رضا سخندان  | 
عشق یعنی یک خمینی سادگی
                             عشق یعنی با علی دلدادگی
عشق یعنی دست تو پر پر شده
                           عشق یعنی یک علی رهبر شده
عشق یعنی لافتی الا علی
                            عشق یعنی رهبرم سید علی

دعا برای اقا و سید حسن نصرالله یادتون نره

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت 23:40  توسط رضا سخندان  | 

السلام علیک یا ایتها الصدیقه الشهده

  عشق يعني حامي دلبر شدن
                              بي پسر هر چند پشت در شدن
عشق يعني مردن از درد کمر
                              از غلاف تيغ و وز مسمار در
عشق يعني همچو گل پرپر شدن
                                  سنگ فرش مقدم دلبر شدن
عشق يعني شرم و آزرم و حيا
                                    وا نکردن لب ز سوز دردها
تا نسوزد قلب حيدر درد و غم
                                     عشق يعني رو گرفتن در حرم
عشق يعني وا شدن در تار و پود
                                      قامتي خم گشته با رويي کبود
عشق يعني ياس زردي نيلگون
                                       پشت در افتاده در درياي خون
عشق يعني انتهاي بي کسي
                                    عشق يعني آخر دلواپسي
عشق يعني ترس و هول و واهمه
                                  گر بميرد يار حيدر فاطمه
عشق مي مردي اگر زهرا نبود
                                    دلبرش گر حيدري مولا نبود
عشق يعني ناله هاي مرتضي
                                   عشق يعني گريه هاي مجتبي
عشق يعني سوز آه زينبين
                                   عشق يعني آتش قلب حسين
عشق يعني گريه هاي نيمه شب
                                     عشق يعني ناله هاي تشنه لب
کاي خداي کودکان بي پناه
                                  کاي حبيب قلب هاي پر ز آه
کاي خداي مهربان دستگير
                                     جان جانان مادر ما را مگير
جان دهد بابا اگر زهرا رود
                                   مرغ روح از جسم زينب مي پرد
گر بميرد فاطمه جان حسين
                                 مي رود از تن برون جان حسين

 

 

يا علي رفتم بقيع اما چه سود
                                               هر چه گشتم فاطمه آنجا نبود
يا علي قبر پرستويت كجاست
                                                    آن گل صدبرگ خوشبويت كجاست
هر چه ياشد من نمك پرورده ام
                                                      دل به عشق فاطمه خوش كرده ام

 

از فاطمه اكتفا به نامش نكنيد
نشناخته توصيف مقامش نكنيد
هر كس كه در او محبت زهرا نيست
علامه اگر هست سلامش نكنيد
بياييد در ايام عزاي ايشان، سياهپوش و همراه حضرت بقيه الله عزادار باشيم.

 

بر عالميان رحمت رحمان زهراست
در هر دو جهان سرور نسوان زهراست
نوري كه دهد شاخه ي طوبي از اوست
كوثر كه خدا گفته به قرآن زهراست

 

اللهم صل علي فاطمه و ابيها و بعلها و بنيها و سر مستودع فيها به عدد ما احاط به علمك

 

 

 

بر حاشيه ي برگ شقايق بنويسيد
گل تاب فشار در و ديوار ندارد

سينه بود و ميخ بود و در و آن بوته ي ناز
كوچه در كوچه، گل ياس مرا زخم زدند


** مـن کـه تـنـهـا دخــتـر پـیـغـمـبــرم **
                                      ** پـشت این در، پیش مـرگ حـیـدرم **

          ** فاطمه (س) تنها طرفدارعلی(ع) ست **
                                      ** درهجوم دشمنان یار علی (ع) ست **

          ** آنکه بـاشد مـرد ایـن سـنـگر مـنم **
                                      ** اولـیـن قــربـانـی حـــیــدر(ع) مـنــم **

          ** چـشـم پوشـیدم، ز جـان خـویـشتن **
                                      ** ای مـغـیـره هر چه میخواهی بزن **

          ** ایـن در کـاشـانـه، ایـن پهلوی من **
                                      ** ایـن غـلاف تـیـغ، این بـازوی من **

          ** من به جان زخم علی(ع) را میخرم **
                                      ** گـو چـهــل نـامـرد ریـزد بـر ســرم **

          ** گـر برآیــد شـــعـله از کـاشــانه ام **
                                      ** یـا کـه گــردد قـتـلـه گاهم خـانه ام **

          ** گـر شـــود پـرپـر، ز جــور قـاتـلــم **
                                      ** غــنــچـه نـشــکـفـتـه در بـاغ دلــم **

          ** گـر شــود در پـشت در جان بر لبم **
                                      ** افـتـم از پــا پـیـش چــشـم زیـنـبــم **

           ** بـاز مـیــگــویــم بــه آوای جــلــی **
                                      ** یاعـلی(ع) و یاعـلـی(ع) و یاعـلـی(ع) **

 

فاطميه آمد ومحزون شدم
                        
از غم ليلاي حق مجنون شدم

فاطميه ناله ها دارد به دل
                              
  فاطميه از مدينه شاكي است

چادر زهراي اطهر خاكي است

 

 

فاطمه يعني نياز عالمين                          فاطمه يعني حسن يعني حسين
فاطمه يعني تمام سرنوشت                      نيم لبخندش بود باغ بهشت
سينه بي عشق زهرا برزخ است               جشم بي اشك به زهرا دوزخ است

 

اي خوش ان ديده كه دريايي كند

 اشك خود را وقف زهرا مي كند

اشك بر زهرا حياتم مي دهد

از غم دوزخ نجاتم مي دهد

 

به فدای چشم مست تو یا خاتم الحجج - اللهم عجل لولیک الفرج
 

کاش مهدی به جهان چهره هویدا می کرد    گره از مشکل پیچیده ما وا می کرد

کاش می آمد وبهر عاشقان زهراء         قبر مخفی شده فاطمه را پیدا می کرد

 

 

عشق یعنی صبر در هنگام خشم " عشق یعنی جای سیلی روی چشم

عشق یعنی قلب چون آئینه ای "جای میخ در به روی سینه ای

 عشق یعنی انتظار منتظر" سینه ای مجروح از مسمار در

عشق یعنی گریه های حیدری" ختری دنبال نعش مادری

عشق یعنی طاعت جان آفرین "رد خون سینه بر روی زمین

 

کاش فدک این همه اسرار نداشت

کاش مدینه در و دیوار نداشت

درد دل محسن زهرا این بود

کاش در سوخته مسمار نداشت

 

 
*** يَا فَاطِمَةَ الزَّهرَاءِ «س» ***
 
 
« هر که مهر فاطمه(س) در دل ندارد، دين ندارد .....

فاطمه(س)

 

«يا مولاتي يا فاطمة الزهراء اغيثيني»

           خـلـقـت کـائـنـات شــد، بـهـر وجــود فاطمه(س)
                                                      زنـده هـمـه جـهان شد از، يمن ورود فاطمه(س)

           پـيـش حـريـم حرمـتش، خيـل ملک کشيد صف
                                                     از سـر شـوق جـمـلگي، مـحو سجـود فاطمه(س)

           رونق دين مـصطفي(ص)،هست به چشم اهل دل
                                                      هـم ز قـيـام فـاطـمـه(س)،هـم ز قـعــود فاطمه(س)

           از پس رحلت نبي(ص)، کس نزده ست در جهان
                                                      غـير امـيـرمـؤمـنان(ع)،گـام به سـوي فاطمه(س)

           هـمـچو خـسي در آتـشش، قهـر خدا کشد همي
                                                      هر که کـند تـجـاوز از، حـق و حـدود فاطمه(س)

           بهررضاي مصطفي(ص)،از ره مهر روز و شب
                                                      نام عـلي مـرتـضـي(ع)، گـشـت سـرود فاطمه(س)

           در همه طول زندگي، بعد مـحـمـّد(ص) و عـلـي(ع)
                                                      با حسنين(ع) بود و بس، گفت و شنود فاطمه(س)

           هـست به دل مـرا کـجا، غـير مـحـبـت عـلـي(ع) 
                                                      کـي بـه زبـان مـن بــوَد، غـيـر درود
فاطمه

دين و ايمان، غير حبّ فاطمه(س) امکان ندارد »
 
 
 
 

علامه مجلسی(رحمه الله) در ذيل ترجمه اين حديث فرموده كه:

 

(صـديـقـه) به معنى معصومه است.

 

(فـاطـمـه) يعنى از بـدیـها بریده شده است.

 

(زكـيـّه) يعنى نـمـوّ كـنـنـده در كـمـالات و خـيـرات.

 

(زهـراء) يـعـنـى نــورانــى بــه نــور صُـــورى و مـعـنــوى.

 

(مـبـاركـه) يعنى صاحب بركت درعلم،فضل،كمالات،معجزات،اولادكرام.

 

(مـرضـيـه) يـعـنـى پــسـنــديــده خــدا و دوســتـان خــدا.

 

(راضـيـه) يـعنى راضـى بـه قـضـاى حـق تـعـالـى.

 

(مـحـدّثـه) يعنى مَـلَك با او سخن مى گفت.

 

(طـاهـره) يعنى پاكيزه ازصفات نقص 

 

هاتفی گفت علی خانه نشست

پهلوی فاطمه از در بشکست

بهر مظلومیت زهرای عزیز

ای اشک دیده ام آرام بریز ........آرام بریز

 

حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود

خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود

ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه

گر دنت را می شکست آنجا اگر عباس بود

 

پرستوی مهاجرم چرا ز لانه می روی

مسافر خسته من چرا شبانه می روی

کتاب عشق من تویی چرا چنین بسته شدی

مگر تو هم مثل همه ز مرتضی خسته شدی

 

فاطمه در چشم حیدر کیمیای عالم است

شوهرش سر هوالهو مقتدای عالم است

 

فاطمه یعنی نبی را نور عین

جلوه چشمه سان جوشش خون حسین

فاطمه یعنی علی بت شکن جلوه حسن خدا داده حسن

فاطمه یعنی علی موسی الرضا شمسه شمس الشموس والضحی

فاطمه یعنی امیر روزگار عسگری را بهترین آموزگار

فاطمه یعنی ظهور سرمدی انتظار حجت بن العسگری

 

 
شفای زخم سینه کی می یایی
 
نظر یادتون نره
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387ساعت 12:37  توسط رضا سخندان  | 
جمعه یعنی یک غزل دلواپسی "

 جمعه یعنی گریه های بی کسی "

جمعه یعنی روح سبز انتظار"

جمعه یعنی لحظه های بی قرار "

جمعه یعنی ندبه ای در هجر دوست "

جمعه خود ندبه گر دیدار اوست

 

گفتم که خدا مرا مرادی بفرست "

 طوفان زده ام راه نجاتی بفرست "

فرمود که با زمزمه ی یا مهدی "

نذر گل نرگس صلواتی بفرست

دامن علقمه و باغ گلستان یکیست "

 قمر هاشمیان بین همه ناس یکیست"

سیر کردم در عدد ابجد و دیدم به حساب "

نام زیبای ابا صالح وعباس یکیست

 

روز محشر وقت پرسیدن ز من رب جلی " گفت تو غرق گناهی ؟ گفتمش بلی  گفت پس آتش نمی گیرد چرا جسم و تنت؟ گفتمش چون حک نمودی روی قلبم یا علی

از مسجد و میخانه تا کعبه و بت خانه " مقصود خدا عشق است باقی همه افسانه

عشق یعنی اشک توبه در قنوت "

خواندنش با نام غفارالذنوب"

عشق یعنی چشمها هم در رکوع "

شرمگین از نام ستار العیوب "

عشق یعنی سر سجود و دل سجود "

 ذکر یارب از عمق وجود

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 18:25  توسط رضا سخندان  | 
نماز است شمع شبستان دل 

دل بی نماز است بدتر ز گل

نماز است معراج ما خاکیان

بر او غبطه ورزند افلاکیان

 

مظهر حسن خداوند  سرا پاست حسن                       حسن را آئینه در صورت و معناست حسن

دومین رهبر اسلام پس از ختم رسل                          بعد مولا همه را سید و مولاست ست حسن

بود مظلوم نه تنها به حیات و به ممات                          بلکه مظلوم ترین رهبر دنیاست حسن

دل بسوزاند اگر یاد لب خشک حسین                        غربتش عامل سوزاندن دلهاست حسن

   

 عشق را زینب تبانی کرده است "

رنگ را ارغوانی کرده است "

هست کیش رهبرییت کیش او

صبر زانو می زند در پیش او

 

در کلاس عاشقی عباس غوغا می کند 

در دل هر عاشقی عباس مآوا می کند

هر کسی خواهد رود در مکتب عشق حسین

ثبت نامش را فقط عباس امضا می کند

 

صحبتی شد که خدایا باب نجاتی بفرست 

تلخی ذائقه را شاخه نباتی بفرست

میرسد با علم سبز امامت بر دوش 

از چه خاموش نشستی صلواتی بفرست

 

ویرانه نه آن است که جمشید بنا کرد "

 ویرانه نه آن است که فرهاد فرو ریخت "

 ویرانه دل ماست که هر جمعه بیادش "

 صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت

 

بر قلب ما ز نور محبت صفا بده                                   با یک نظر کدورت دل را جلا بده

"شاه رئوف و ضامن آهو تویی                                    ما را پناه محض رضای خدا بده

 

کربلا دارالنعیم زینب است

 کعبه خود تحت حریم زینب است

عمر زینب فخر مولا بود و بس

 او به زهرا المثنی بود و بس

 

الا مسافر صحرا خدا کند که بیایی " امید غائب زهرا خدا کند که بیایی

 

عشق یعنی صبر در هنگام خشم " عشق یعنی جای سیلی روی چشم

عشق یعنی قلب چون آئینه ای "جای میخ در به روی سینه ای

 عشق یعنی انتظار منتظر" سینه ای مجروح از مسمار در

عشق یعنی گریه های حیدری" ختری دنبال نعش مادری

عشق یعنی طاعت جان آفرین "رد خون سینه بر روی زمین

 

تو که در دستهایت ذولفقار است"

دلت جاری نگاهت بی قرار است"

بیا آزاد کن وسعتی را "

که پشت سیم خاردار است

 

 اللهم عجل لولیک الفرج

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 18:24  توسط رضا سخندان  | 

 

حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود

خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود

ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه

گر دنت را می شکست آنجا اگر عباس بود

 

چو گیسوی تو من در پیچ و تابم یابن الزهرا                         چرا یک شب نمی آیی به خوابم یابن الزهرا

 

یادم ز وفای اشجع الناس آید

                                   وز چشم ترم سوده الماس آید

آید به جهان اگر حسین دگری

                                  هیهات برادری چو عباس آید

 

شبی در محفلی ذکر علی بود

شنیدم عالمی فرزانه فرمود

اگر دوزخ به زیر پوست داری

نسوزی گر علی را دوست داری

و گر مهر علی در سینه ات نیست

بسوزی ور هزاران پوست داری

 

 

تمام لذت عمرم همین است "که مولایم امیر المومنین است"

 

آن شیر دلاور که بهر طمع نفس

                                   در خوان جهان پنچه نیالود علی بود

شاهی که وصی بود ولی بود علی بود

                                    سلطان سخا و کرم و جود علی بود

 

تا کی در انتظار تو شب را سحر کنم                          شب تا سحر به یاد رخت ناله سر کنم

ای غایب از نظر نظری کن به حال من                           تا چند سیل اشک روان از بصر کنم

 

ای چاره ی درخواستگان ادرکنی

ای مونس و یار بی کسان ادرکنی

من بی کسم و خسته و مهجور و ضعیف

یا حضرت صاحب الزمان ادرکنی

 

ای دل بر دور از نظرم پس تو کجایی

مردم به خدا از غم هجران وجدایی

برحال دل زار تو خود گواهی

جز عشق تو ما را نبود هیچ گناهی

 

اند آئینه ی دل عکس شهی می طلبم

                                  به حریم حرم دوست رهی می طلبم

روز و شب ناله زنان  ندبه كنان، اشك فشان

                                  از خدا ديدن رخسار مهي مي طلبم

 

شب هاي دراز بي عبادت، چه كنم
طبعم به گناه كرده عادت چه كنم
گويند كريم است و گنه مي بخشد
گيرم كه ببخشد زخجالت چه كنم...

 

اين عشق آتشين ز دلم پاك نمي شود
مجنون به غير خانه ي ليلا نمي شود
بالاي تخت يوسف كنعان نوشته اند
هر يوسفي كه يوسف زهرا نمي شود

 

بيا براي فرج روز و شب دعا كنيم

دل امام خويش را ز خود رضا كنيم

عزيز فاطمه مهدي-ع دلش پر از خون است

بيا كه بهر خدا از خدا حيا كنيم

 

هر روز 17 بار بر سجاده به جزر و مد مي ايستيم تا "دريا" شدن فراموشمان نشود

 

قطعه گمشده اي از پر پرواز کم است

يازده بار شمرديم و يکي باز کم است

اين همه آب که جاريست نه اقيانوس است

عرق شرم زمين است که سرباز کم است

  

 

روی سنگ مزارم بنویسید من حسین ابن علی را دوست دارم

 

 

محض يار مهربان، آن مونس و آرام جان
ناله از دل سر دهم، وز هجر او اشكم روان
كاش مي گشتي عيان اي شمس هستي بخش جان
مي نمودي زنده دل هاي تمام انس و جان


 

 

 

 

اگرچه...
او يوسف دلرباي زهراست/
با هيچ گهر خريدني نيست
با ديده ي از گناه لبريز
/
آن روي چو ماه ديدني نيست
ولي.
..
تو مگو ما را بدان شه بار نيست/ با كريمان كارها دشوار نيست.

نيستم بيگانه، هستم آشنايت يا علي

از ازل دل داده بر مهر و ولايت يا علي

تا جمال خويش را در كعبه حق ظاهر كند

پرده گيرد از جمال دلربايت يا علي

           
                                          
برای سلامتی آقا صلوات بفرست           

نظر یادتون نره

گويند كه در روز قيامت علمدار شفاعت زهراست
علم فاطمه دست قلم عباس است

                                                                      
+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 18:23  توسط رضا سخندان  | 

عشق يعني انتظار و انتظار
عشق يعني هر چه بيني عکس يار


عشق يعني شب نخفتن تا سحر
عشق يعني سجده ها با چشم تر


عشق يعني ديده بر در دوختن
عشق يعني از فراقش سوختن


 


عشق يعني سر به در آويختن
عشق يعني اشک حسرت ريختن


عشق يعني لحظه هاي ناب ناب
عشق يعني لحظه هاي التهاب



عشق يعني بنده فرمان شدن
عشق يعني تا ابد رسوا شدن


عشق يعني گم شدن در کوي دوست
عشق يعني هر چه در دل آرزوست


 


عشق يعني يک تبسم يک نماز
عشق يعني عالمي راز و نياز


عشق يعني سوختن يا ساختن
عشق يعني زندگي را باختن


عشق يعني همچو من شيدا شدن
عشق يعني قطره و دريا شدن


 


عشق يعني پيش محبوبت بمير
عشق يعني از رضايش عمر بگير


عشق يعني زندگي را بندگي
عشق يعني بندگي و آزادگي


اَللّهُمَّ عجِّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَج

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 18:22  توسط رضا سخندان  | 
*** يَا فَاطِمَةَ الزَّهرَاءِ «س» ***
 
 
« هر که مهر فاطمه(س) در دل ندارد، دين ندارد .....

«يا مولاتي يا فاطمة الزهراء اغيثيني»

           خـلـقـت کـائـنـات شــد، بـهـر وجــود فاطمه(س)
                                                      زنـده هـمـه جـهان شد از، يمن ورود فاطمه(س)

           پـيـش حـريـم حرمـتش، خيـل ملک کشيد صف
                                                     از سـر شـوق جـمـلگي، مـحو سجـود فاطمه(س)

           رونق دين مـصطفي(ص)،هست به چشم اهل دل
                                                      هـم ز قـيـام فـاطـمـه(س)،هـم ز قـعــود فاطمه(س)

           از پس رحلت نبي(ص)، کس نزده ست در جهان
                                                      غـير امـيـرمـؤمـنان(ع)،گـام به سـوي فاطمه(س)

           هـمـچو خـسي در آتـشش، قهـر خدا کشد همي
                                                      هر که کـند تـجـاوز از، حـق و حـدود فاطمه(س)

           بهررضاي مصطفي(ص)،از ره مهر روز و شب
                                                      نام عـلي مـرتـضـي(ع)، گـشـت سـرود فاطمه(س)

           در همه طول زندگي، بعد مـحـمـّد(ص) و عـلـي(ع)
                                                      با حسنين(ع) بود و بس، گفت و شنود فاطمه(س)

           هـست به دل مـرا کـجا، غـير مـحـبـت عـلـي(ع) 
                                                      کـي بـه زبـان مـن بــوَد، غـيـر درود
فاطمه(س)

 

دين و ايمان، غير حبّ فاطمه(س) امکان ندارد »
 
 
 
 
 
 
 

علامه مجلسی(رحمه الله) در ذيل ترجمه اين حديث فرموده كه:

 

(صـديـقـه) به معنى معصومه است.

(فـاطـمـه) يعنى از بـدیـها بریده شده است.

(زكـيـّه) يعنى نـمـوّ كـنـنـده در كـمـالات و خـيـرات.

(زهـراء) يـعـنـى نــورانــى بــه نــور صُـــورى و مـعـنــوى.

(مـبـاركـه) يعنى صاحب بركت درعلم،فضل،كمالات،معجزات،اولادكرام.

(مـرضـيـه) يـعـنـى پــسـنــديــده خــدا و دوســتـان خــدا.

(راضـيـه) يـعنى راضـى بـه قـضـاى حـق تـعـالـى.

(مـحـدّثـه) يعنى مَـلَك با او سخن مى گفت.

(طـاهـره) يعنى پاكيزه ازصفات نقص.  

**اللّهم عجّل لوليک الفرج** 

 

عزیزان من نظر یادتون نره
+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 18:21  توسط رضا سخندان  | 
برای سلامتی آقا صاحب الزمان   

صلوات بفرست

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 23:21  توسط رضا سخندان  |